Kim

In het Nederlandse kennen we de meisjesnaam Kim. Ik heb me vroeger wel eens afgevraagd of deze naam misschien is afgeleid uit het Koreaans. De naam komt er namelijk vaak voor zoals blijkt uit de namen van

- Kim Jong-il,
- Kim Dae-Jung of
- Yunjin Kim.

Er is echter geen enkel verband tussen het Nederlandse Kim en het Koreaanse Kim.
In Korea is Kim een achternaam die zowel in Noord- als Zuid-Korea veel voorkomt. Varianten ervan komen zelfs in andere Aziatische landen zoals China en Vietnam voor.
De meisjesnaam is een verkorte vorm van het Engelse Kimberl(e)y, een naam die in Engelstalige landen ook door jongens kan worden gedragen. Kym, met een y dus, komt daarbij voor als mannelijke roepnaam.

Eufemismen die men niet meer in de oorspronkelijke, onschuldige betekenis kan gebruiken

Op allerlei terreinen van het leven worden woorden gebruikt die iets grofs, schokkends of aangrijpends als het ware acceptabeler moeten maken. Zulke eufemismen kunnen ironisch genoeg zo gewoon worden dat ze hun alledaagsere, letterlijke betekenis uiteindelijk helemaal verliezen.

Twee voorbeelden.
- In bepaalde kringen van psychiatrische patiënten lijken de woorden "in de war zijn (of raken)" bijna altijd gereserveerd te worden voor een echte psychose of iets wat in de buurt daarvan komt. Dat heb ik onlangs weer gemerkt toen ik een vriend met een psychiatrische achtergrond vroeg of hij ergens over in de war was geraakt. Hij dacht dat ik hem vroeg of hij psychotisch was geworden en ontkende dit ten stelligste.
- In sommige Latijns-Amerikaanse landen is het van oorsprong volledig onschuldige Spaanse werkwoord coger (nemen) zozeer gelinkt geraakt aan een vulgaire betekenis ervan (seksueel nemen) dat men het niet meer met goed fatsoen in de oorspronkelijke zin kan gebruiken. Het wordt daarom in alle gevallen vervangen door het werkwoord tomar.

Geen meervoudsvorm na hoofdtelwoord

In bepaalde streken in Nederland zegt men niet: "Het is twee maanden geleden", maar "Het is twee maand geleden".

Dit klinkt voor andere Nederlandstaligen raarder dan het feitelijk is. In het ABN zegt men immers ook "Het is twee jaar geleden" en niet "Het is twee jaren geleden". Hierin verschilt het van andere Europese talen zoals het Engels, Spaans, Frans of Duits.

Overigens zeggen we ook "twee kilometer" of "twee liter" en niet "twee kilometers" of "twee liters".

Van het Turks, Fins en Hongaars weet ik dat de combinatie van een hoofdtelwoord met een zelfstandig naamwoord altijd gepaard gaat met een enkelvoud.
De logica lijkt in al dit soort gevallen te zijn dat een meervoudsvorm na een getal (boven 1) volstrekt overbodig is.